Ricky Koole

Ricky heeft geen idee waarom, maar ze is onrustig. Ze heeft last van een rommelige kaaklijn, van mensen die te zacht praten, van kiwi’s uit Nieuw-Zeeland, van te lang in- en uitademen bij yoga en ze blijkt soms hardop te denken. Ze vertelt over haar puberzoon die niet meer op haar zit te wachten terwijl haar ouders juist steeds meer aandacht vragen. Ondertussen weet ze niet of ze nog wel kan flirten met jongere mannen, omdat ze niet zeker weet of ze oud is of niet. Ze denkt van wel.

Met een scherpe blik observeert Ricky haar omgeving en zichzelf. Is de wereld gek geworden, of zit ze gewoon in een vreemde fase? Vrienden zeggen: ’je hebt een rare leeftijd, daar ligt het aan. Het is maar tijdelijk.’ Zelf had Ricky gehoopt dat ze op dit punt in haar leven eindelijk het gevoel zou hebben dat ze iets had bereikt. Dat ze juichend rond zou lopen, bevrijd van de meningen van anderen. Wat wel altijd helpt, is zingen. En dus zingt Ricky de mooiste liedjes als een jonge merel.