In 2013 verscheen haar eerste boek Een laatste knuffel. Hierin beschrijft Charlotte de bijzondere vriendschap tussen haar en Jona, die ernstig ziek was. In een periode vol contrasten tussen kwetsbaarheid en levenskracht, ontstond een diepe band. Het resultaat is een ontroerend boek dat je laat nadenken.
In 2026 bundelde Charlotte haar korte verhalen in het boek Niemand heeft nog tijd. De titel verwijst naar haar moeder, die dit gevoel in haar laatste levensjaren sterk ervaarde. Hoewel de titel misschien zwaar klinkt, zijn de verhalen vooral herkenbaar en menselijk, met ruimte voor zowel een lach als een traan.