In het boek In de stilte van herinneringen lezen we over het werk van Mary als gastvrouw in de ouderenzorg. Zonder zorgachtergrond, maar met een goede dosis inzet, trainingen en de hulp van haar collega’s leerde zij omgaan met alle belangrijke facetten van dementie.
Ondanks de verdrietige momenten is er ook ruimte om de bewoners nog van het leven te laten houden. Door zo veel mogelijk eigen regie en voldoende ruimte voor geluksmomentjes, hoe klein ze soms ook zijn. In haar columns van dit boek lezen we over hoe we altijd nog de mens kunnen blijven zien achter de dementie.
